October 2011
1 post
Birbirinizi sonsuza kadar kaybedince;
hiçbir şey...
September 2011
1 post
August 2011
2 posts
"O"
“Gerçek olan içimdeki bu boşluk mu? Değil! Bir şey var, ama eksile eksile var.”
Sanırım hepimizi, kendimiz yapan bu. Eksilerek var oluyoruz, eksilerek büyüyoruz. Bir şeyler geri verilmez şekilde alınıyor bizden. Azalarak biz oluyoruz. Umarım benzemeyiz onlara, katılaşmayız hiç. ‘Aylak Adam’ gibi hep tek gerçekliği, sevgiyi ararız. O‘nu bulacağımıza dair inancımızı...
February 2011
2 posts
iyi geldi.
biliyordum.
silmeyeceğim.
birine
ihtiyacım var. onu uzun zamandır görmüyorum. aslında onu tanımıyorum ama tanıyorum. sadece o bilmiyor. belki şu anda en güzel o anlayabilir beni. neden bilmiyorum öyle hissediyorum. belki söyleyeceği iki söz iyi gelecek bana. umurunda mı bilmiyorum. ama bu satırları okuyacak biliyorum. biraz olsun umurundaysam bana ulaşır zaten. ama neden umurunda olayım ki. ama ona çok ihtiyacım var....
July 2010
1 post
biz
insanlar olarak büyütmeyi çok...
June 2010
7 posts
don’t worry.i’m fine.
don’t you recall.don’t you remind.
...
Watchal kırdın.kırdın.
cumartesi gecesini evde geçirmişsek eğer, pazar sabahı beyoğluna çıkardık onunla erkenden.istiklal caddesi gecenin yorgunluğunu üstünden atamamışken henüz, dükkanların kepenkleri bir bir açılırdı.mevsim ne olursa olsun, o saatlerde cadde boydan boya bahar kokardı.ben istiklal caddesinin en çok bu halini severdim.bu kimsesiz, akşamdan kalma halini.onunla tek tek sahafları dolaşır, tozlu kitapların...
May 2010
7 posts
yeter.sus artık.canımı yakma o çatallı...
kaybolursam yanımda benimle beraber yürüyecek, bana yol gösterecek birinin olmayacağını anladığımdan beri kimseye adres sormuyorum.dolaşıyorum aranızda.sesimi duyar da beni tanırsınız diye o çok sevdiğim şarkıları bile mırıldanmıyorum yürürken.sadece ben istersem görebilirsiniz beni.dolaşıyorum aranızda, bilmediğim sokaklarda.korkusuzca, başıma geleceklerden habersiz.aslında korkudan ölüyorum da...
inandığı her şeyin, sırf o inanmayı istediği için var olduklarını anladığı anda artık inanacak şeyi kalmamıştı.onu suçlayamazdım.
mutluluk bu kadar gelip geçiciyken mutsuzluğun bu kadar yapışkan ve kalıcı olması nefes almamı güçleştiriyor bazen.sonra onun kalbinin atmakta olduğunu düşünüyorum.geçiyor.siz sadece birinin kalp atışlarını dinleyerek çok mutlu oldunuz mu hiç.ben oldum.
