“O”

“Gerçek olan içimdeki bu boşluk mu? Değil! Bir şey var, ama eksile eksile var.”

Sanırım hepimizi, kendimiz yapan bu. Eksilerek var oluyoruz, eksilerek büyüyoruz. Bir şeyler geri verilmez şekilde alınıyor bizden. Azalarak biz oluyoruz. Umarım benzemeyiz onlara, katılaşmayız hiç. ‘Aylak Adam’ gibi hep tek gerçekliği, sevgiyi ararız. O‘nu bulacağımıza dair inancımızı hiç yitirmeyiz.    13.04.2011

..yazmışım Nihan’a. Valencia’ya gönderdiğim kitabın içine.